Oferta Catalog

Biblioteka Poetycka Rękopisu

seria tomików wierszy wydawana od 2013 roku przez Wydawnictwo VEDA we współpracy z czasopismem "Rękopis". Dotychczas w serii ukazało się 5 pozycji. Tomy wierszy Łukasza Nicpana zostały nagrodzone i wyróżnione w konkursach literackich. Zbiór Do czytającej list (2013) zwyciężył w konkursie o Nagrodę Poetycką im. Krystyny i Czesława Bednarczyków (Kraków 2014). Tomik Ostatnie dni lata (2015) otrzymał nominację w konkursie ORFEUSZ im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (Pranie 2016); książka Domowa księga rodzaju (2016) została wyróżniona przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich w konkursie FENIKS w kategorii literackiej (Warszawa 2017). Zbiór wierszy Mariana Janusza Kawałko Biały Kruk otrzymał nagrodę za najlepszy tom w XXII Konkursie Poetyckim im. Anny Kamieńskiej (Krasnystaw 2016).



"Rękopis" - nieregularnik literacki ukazujący się od 2001 roku. Tworzony w kręgu osób powiązanych z dawną grupą poetycką "Stajnia". Orientuje się na takie wartości, jak nieoficjalność, prywatność, autentyczność. Preferuje oszczędność wyrazu i formalny umiar.

Przejaśnienia
Stron:94
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania: 2018
ISBN:978-83-64109-44-7

Przejaśnienia
Łukasz Nicpan

"Przejaśnienia" Łukasza Nicpana są nie tyle zbiorem wierszy, co starannie przemyślaną, poetycką książką, zwieńczającą ostatni okres twórczości puszczańskiego poety. Jej szerokim tematem jest uniwersum doświadczeń współczesnego człowieka. Od naukowych rewelacji z kosmosu, poprzez historię naszej planety, religię, dziedzictwo kultury, traumy "przygnębiającego stulecia", aż po najnowsze telewizyjne przekazy i cyfrowe gadżety w rękach młodzieży.

Może wydawać się czasem, że przy użyciu jakichś czułych anten autor potrafi odbierać promieniowanie tła naszej cywilizacji. Czarnoleski stoicyzm i łagodna, bliska Miłoszowej ironia metafizyczna, pozwala mu zarazem utrzymać równowagę między poczuciem absurdu i rozpaczą, a chwilami olśniewającego zachwytu, między brakiem metafizycznych złudzeń, a nienasyconym pragnieniem nieskończoności. Chroni zarówno przed sentymentalizmem łatwych nadziei, jak i popadaniem w eschatologiczną grozę. Tu precyzyjnym instrumentem analizy kondycji ludzkiej jest siła poetyckiej wyobraźni. Nowe spojrzenie, na sytuacje wydawałoby się zgodne z naturą rzeczy i oczywiste, pozwala dostrzec ich głębsze, ukryte znaczenia i dojmującą niekiedy symbolikę.

Jest to poezja jasna, przystępna, którą czyta się jednym tchem. W warstwie narracyjnej bliska mowy potoczne. Łącząca żywą obrazowość, mistrzowski wybór artystycznych środków z kunsztem współczesnej formy, a nawet muzycznością".

, Domowa księga rodzaju
Stron:118
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania: 2016 Biblioteka Poetycka RĘKOPISU
ISBN:978-83-64109-37-9

Domowa księga rodzaju
Łukasz Nicpan

"Domowa księga rodzaju", piąty tomik wierszy Łukasza Nicpana, łączy w sobie – co typowe dla tego poety – dwa przeciwstawne, choć przenikające się spojrzenia: na powszednie, konkretne zdarzenie – choćby ćmę na ścianie, krzak aronii w ogrodzie – z jednoczesnym rozszerzeniem perspektywy, jakby odjazdem kamery – w kosmos, w historię powszechną, historię sztuki lub metafizykę. Te dwie perspektywy wyraża już tytuł tomiku, zestawiający cztery ściany domu z fundamentalną księgą europejskiej cywilizacji.

Tłem najnowszych wierszy Nicpana jest dom na wsi w Puszczy Kampinoskiej, wspólnota małżeńskiego starzenia się, choroba nowotworowa, odchodzenie ze świata kolejnych psich znajd, wspomnienia z dzieciństwa, z domu dziadków w Łodzi, z domu dziadków po mieczu w Radomsku, życiorys ojca, poudarowy paraliż przyjaciela z podwórka. Forma wierszy jest także typowa dla tego autora: wyzwolenie z więzów dogmatycznych poetyk (stąd wiersz wolny obok tonicznego, z rymami, asonansami), odrzucenie awangardowych gorsetów i niemuzycznej, eseistycznej, tyle że wersyfikowanej prozy, dążenie do poetyckiej swobody, przy zachowaniu rygorystycznej precyzji słowa i wyczuleniu na podpowiedzi i wdzięk samego języka, tego ważniejszego z dwóch (tym drugim jest sam poeta) autorów każdego prawdziwego wiersza.

Biały Kruk
Stron:98
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania:2016,
Biblioteka Poetycka RĘKOPISU
ISBN:978-83-64109-27-0

Biały Kruk
Marian Janusz Kawałko

Tom wierszy "Biały Kruk" stanowi istotne novum we współczesnej poezji polskiej. Jego autor, dokonawszy już na wstępie swoistej pogłębionej personifikacji i animizacji Księżyca, wiedzie z nim dysputy i spory daleko wykraczając poza problemy egzystencjalne współczesności, korygując jednocześnie postmodernistyczny jej wizerunek. Wartością dodaną tego polifonicznego poematu, rozpisanego na wiersze, są liryki miłosne i zobrazowane trudne problemy związku kobiety (zodiakalna Waga) z podmiotem lirycznym (zodiakalny Baran). Autor odnosi się także do poezji Zbigniewa Herberta, szczególnie zaś do tomu Pan Cogito, osobliwie odczytując postawę alter ego poety i prowadząc z nim otwarty dialog.

Marian Janusz Kawałko(1947) poeta, tłumacz poezji Rainera Marii Rilkego, krytyk literacki, publicysta, dr n. hum. w zakresie historii nowożytnej. Opublikował m.in. zbiory wierszy Matnia (Wydawnictwo Lubelskie 1974), Moje wesołe miasteczko (Czytelnik 1977 – nagroda literacka im. Józefa Czechowicza), Korzec (Wydawnictwo Lubelskie 1986), Ptak, pokrzyk i miłość (Wydawnictwo IBIS 1994 – nagroda literacka "Głosu Nauczycielskiego"), Zmienna ogniskowa (2002 – nagroda literacka im. Anny Kamieńskiej), wybór wierszy dawnych i nowych Osuwisko (Polihymnia 2014). Laureat ogólnopolskich konkursów poetyckich : Warszawskiej Jesieni Poezji, Festiwalu Poezji w Łodzi, Łódzkiej Wiosny Poetyckiej, Konkursu Poetyckiego im. Śpiewaka w Świdwinie, Złotej Lampki Górniczej w Wałbrzychu, Konkursu Poetyckiego im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Łodzi. Od 10 lat mieszka w rodzinnej miejscowości Rybie (pow. chełmski), która w XVI wieku wchodziła w skład dóbr Mikołaja Reja (pełna informacja o autorze na stronie: www.kawalko.eu)

Ostatnie dni lata
Stron:76
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania: 2015,
Biblioteka Poetycka RĘKOPISU
ISBN:978-83-64109-23-2

Ostatnie dni lata
Łukasz Nicpan

Liryka rozpaczy i żałoby, poetycki opis bolesnego odchodzenia i śmierci matki, a potem pustki, jaka się otwiera wokół osieroconego dziecka (choćby już było mężczyzną po sześćdziesiątce), nie tylko bezpośrednio wokół, w życiu codziennym – opuszczonego mieszkania, milczącego telefonu, biblioteki z książkami, po które już nie sięgnie ręka emerytowanej polonistki – ale i tej pustki "kosmicznej", ostatecznej. W obliczu pustki po śmierci matki człowiek staje w życiu tylko raz – i ta jest największa, choćby wcześniej poznał inne jej postaci i odmiany (na przykład pustkę szpitalną lub pascalowską pustkę nocnego nieba).

W żałobnych wierszach z tomiku "Ostatnie dni lata" pojawia się jednak i promień światła – słonecznego światła z bałtyckich plaż, na których autor spędzał z matką, ojcem i siostrą wszystkie wakacje dzieciństwa. Stąd ostateczny tytuł książki, kojarzący ból utraty z bólem (lecz i radością) wspomnień z czasów szczęśliwych.

"Autor buduje swoją poetycką wypowiedź w sposób bardzo intymny i otwarty zarazem, wysublimowany i dojmujący równocześnie. (…) Ostanie dni lata zachwycają utworami podszytymi autentycznym liryzmem"
Z recenzji Przemysława Kulińskiego "Nowe Książki" 2015, nr 9.

Łukasz Nicpan urodził się w Łodzi w roku 1950. Po studiach polonistycznych na Uniwersytecie Warszawskim prowadził dział poezji w redakcji "Nowe Książki". Wydalony w stanie wojennym, zajął się przekładami z literatury angielskojęzycznej. Debiutował arkuszem poetyckim w miesięczniku "Nowy Wyraz" (1978). W PIW-ie ukazały się jego dwa tomiki poetyckie, "Czyste ratownictwo" (1980) i "Kwanty" (1984). Nakładem Wydawnictwa VEDA w 2014 ukazał się tomik "Do czytającej list". Mieszka na wsi w Puszczy Kampinoskiej z żoną, psami i kotem.

Do czytającej list
Stron:96
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania:2013,
Biblioteka Poetycka RĘKOPISU
ISBN:978-83-64109-05-8

Do czytającej list
Łukasz Nicpan

Zbiór siedemdziesięciu siedmiu wierszy Łukasza Nicpana czyta się jak powieść, jednym tchem. Jest to poezja bardzo współczesna, a zarazem przystępna, ponieważ środki artystyczne po mistrzowsku włączone są w strumień mowy potocznej. Lekturę ułatwia ponadto wyczuwalny rytm wierszy i gdzieniegdzie połyskujące rymy.

Nie są to bynajmniej wiersze sentymentalne. Przepływające przez pamięć wspomnienia nasycają się zachwytem i rozpaczą, nabierając duchowego sensu. Jak chociażby ta zapamiętana podróż dziecka w zatłoczonym wagonie, ciągniętym przez sypiącymi iskrami parowóz, która stała się symbolem boskiego nieomal olśnienia, wstąpienia w krąg narodzin i śmierci. Fascynująca lektura.

Tomiki wierszy nieseryjne

Tryptyk z trzema sonetami
Stron:62
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania: 2016
ISBN:978-83-64109-39-3

Tryptyk z trzema sonetami
Katarzyna Citko

"Schodzenie w głąb" – tym tytułem pierwszej części "Tryptyku z trzema sonetami" można scharakteryzować tomik poetycki autorstwa Katarzyny Citko. Wiersze w nim zawarte są bowiem próbą zejścia do wnętrza samego siebie, tam, gdzie człowiek spotyka się z samym sobą, ale także z Bogiem. Opis tego doświadczenia i jego recepcja nastręczać może współczesnemu czytelnikowi pewne trudności. Nie ma dziś mody na poezję metafizyczną. W erze globalnej cywilizacji, rozbuchanego konsumpcjonizmu i gloryfikacji ego do rozmiarów niemalże sakralnych, trudno jest przyjąć do wiadomości, że doświadczenie mistyczne jest nie tylko możliwym, ale wręcz naturalnym sposobem komunikacji człowieka z Transcendencją. Objawienie się Boga w ludzkim życiu traktowane jest zazwyczaj nieufnie, jako domniemane urojenie, a nawet choroba psychiczna. A równocześnie, dzisiejszy nomada, zagubiony w meandrach ponowoczesnego, coraz bardziej niezrozumiałego dla niego świata, tęskni wręcz rozpaczliwie do spotkania z Prawdą, Dobrem i Pięknem, chociaż już nie wie, czym one w ogóle mogłyby być. Tymczasem wiersze Katarzyny Citko wydają się wskazywać, że autorka tę wiedzę posiadła. Być może warto więc poszukać w nich odpowiedzi na wątpliwości i pytania naszego tęskniącego serca.

Niech tak zostanie
Stron:68
Oprawa:twarda
Format:148 x 210 mm
Wydanie:pierwsze
Rok wydania:2016
ISBN:978-83-64109-37-9

Niech tak zostanie
Zofia Olek-Redlarska

Poezja Zofii Olek-Redlarskiej w subtelnej i artystycznie bogatej formie porusza istotne problemy człowieczego losu, które ten los stanowią: wiarę, prawdę, piękno, wierność i afirmację uczuć. Ta ciekawa poezja dzisiaj, w czasach mediów i zaniku trwałości wszelkich ludzkich więzi, zasługuje na uwagę, lekturę i zapamiętanie. Poetka precyzyjnie, ale i oryginalnie opisuje te zdarzenia, które wyznaczają tajemniczy krąg życia – czas, istnienie, miłość, troskę, ale także afirmuje to wszelkie piękno podarowane przez Stwórcę na określenie człowieka we Wszechświecie. I stąd osobliwe portrety bohaterów samotnych, starych, kalekich, nad którymi Autorka pochyla się z głęboką świadomością czasu, który trwa, ale przecież przemija, zachwyca odwiecznym rytmem natury niczym nie zaburzonym. Dlatego taka obfitość tu przyrody – liści, drzew, krajobrazów.
ks. Jan Twardowski
z recenzji poezji Zofii Olek-Redlarskiej z roku 2004

Zofia Olek-Redlarska urodziła się w 1955 roku w Łodzi, mieszka i pracuje w Białymstoku. Poetka, ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, doktor nauk humanistycznych, pracuje w Zakładzie Pedagogiki Przedszkolnej i Wczesnoszkolnej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku. Autorka wielu wierszy dla dzieci i dorosłych, licznych artykułów i publikacji naukowych. Strona internetowa autorki: www.redlarska.republika.pl